אֱלָהּ
Engelsk god, God
Brown-Driver-Briggs (bibelsk aramaisk)
אֱלָהּ94 noun masculine god, God (= Biblical Hebrew אֱלֹהַּ (p. 43), see also √ I. אלה); — ׳א absolute Dan 2,28 +, construct vDan 2,18 +; emphatic אֱלָהָא vDan 2,20 +; suffix אֱלָהִי Dan 6,23, הָךְ- Ezr 9,14 +, הֵהּ- Dan 6,6 +, הֲהֹם- Ezr 5,5; Ezr 7,16, הֲהוֺן- Dan 3,28 (twice in verse); Dan 3,29, הֲכֹם- Ezr 7,17, etc.; plural absolute אֱלָהִין Dan 2,11 +, emphatic הַיָּא- Jer 10,11, construct הֵי- Dan 5,4; Dan 5,23, suffix הַי- Dan 3,14, etc. [with prefix לֵאלָהָא Dan 5,23, לֵאלָהָיךְ Dan 3,14, etc.; but not in singular absolute or construct, e.g. לֶאֱלָהּ Ezr 5,12, etc.]; —
Kilder: F. Brown, S.R. Driver og C.A. Briggs, A Hebrew and English Lexicon of the Old Testament (1906), public domain, i Eliran Wongs udgave (marvel.bible) med tekst fra Tim Morton (Bible Analyzer) og bibelhenvisninger ved Stephen Ku. Forekomster og ordklasser: BHSA (ETCBC). Lemma og translitteration: Strong's hebraiske ordliste.